sobota, 27 września 2014

Trogir



Trogir to małe dalmatyńskie miasteczko, mniejszy brat położonego nieopodal tętniącego życiem Spiltu. Trogirska starówka, która położona jest na małej wysepce pomiędzy stały lądem, a wyspą Čiovo, została w 1997 wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Po dziś dzień jej wąskie, brukowane białym wapieniem uliczki oraz wznoszące się nad nimi stare domy i pałace trogirskich bogaczy zachowują klimat sprzed setek, a może nawet tysięcy lat (w końcu Trogir został założony już w III w. p.n.e. przez greckich kolonistów,  a kilkusetletnie obecne zabudowania wzniesione zostały na ruinach dużo starszych budynków). Na wyspę z kontynentu prowadzi jeden wąski most, także po drugiej stronie starówki jeden most łączy Trogir z wyspą Čiovo.

Odetchnijmy trogirską historią :)


Wieża zegarowa przy kościele św. Barbary znajduje się przy głównym placu miasteczka nazwanym imieniem Jana Pawła II.


Gotycki ratusz wyglądem przypomina wenecki pałac - przez kilkaset lat podobnie jak wiele innych chorwackich miast i miasteczek Trogir znajdował się pod panowaniem Republiki Wenecji.


Na placu Jana Pawła II.


Wnętrze katedry św. Wawrzyńca.


Typowy trogirski dom.


Ciasne uliczki starówki.


Stare mury miejskie i obsadzona palmami promenada zamykają trogirską starówkę od strony wyspy Čiovo.


Morski przesmyk pomiędzy Čiovo, a Trogirem.



Dawna sala sądowa przy wieży zegarowej na głównym placu miasteczka.

Trogir z katedralnej wieży.





Plątanina uliczek, a właściwie uliczek brak...


Wyspa Čiovo, pomiędzy nią, a stałym lądem znajduje się ledwo stąd widoczna trogirska starówka:)

środa, 24 września 2014

Gdy ci smutno, gdy ci źle...



Nie ma lepszego sposobu na smutek, stres czy zły dzień niż... wycieczka do zoo :D Zobaczcie sami!

Łabędzie czarne.
Każdy wie, że to tygrys.
Jedna z trzech chorzowskich żyraf  (ta która najbardziej lubi lizać rynny) :)
Słonik, który uwielbia robić układanki z sałaty.
Najeżony hipopotam, w sosie własnym.
Bardzo głodny, czekający na obiad niedźwiadek.
Lwicy poobiednia drzemka.
Kopytny.
Wisienka na torcie - surykatki!
Antylopek.
Smoki.
Małpka - odkrycie wycieczki!
Smok vol.2.
Mandryl jak zwykle obrażony.
"Szkoda, że już idziecie..."
Ej, emu! bardzo duży ptak.



niedziela, 21 września 2014

Rovinj.


Rovinj czyli "chorwacka Wenecja" jest małym miasteczkiem położonym na zachodnim brzegu półwyspu Istria w północnej Chorwacji. Skojarzenia z Wenecją budzą liczne rozsiane dookoła rovinjskiego półwyspu wysepki oraz to, że do 1793 roku sam Rovinj także leżał na wyspie. Jednak stale rosnąca liczba mieszkańców i duże zapotrzebowanie na powierzchnię (będącą dobrem deficytowym na gęsto zabudowanej wyspie) "wymusiły" na mieszkańcach Rovinja zasypanie kanału i połączenie wyspy ze stałym lądem w celu umożliwienia dalszej rozbudowy miasta. Położenie Rovinja, a także historyczne uwarunkowania (miasto przez kilka stuleci wchodziło w skład Republiki Wenecji) powodują iż półwysep zamieszkuje duża społeczność włoska, co z kolei budzi kolejne włosko-weneckie konotacje ;)


Nad miastem góruje dzwonnica katedry świętej Eufemii - chrześcijańskiej męczennicy, której relikwie w VIII stuleciu dotarły do Rovinja. Dzwonnica mierzy 61 metrów i wzorowana jest na weneckiej campanili świętego Marka, a na jej czubku stoi figura świętej Eufemii obracająca się w zależności od kierunku wiatru i wieszcząca dobrą pogodę dla żeglarzy. Sama katedra natomiast została wybudowana w XVIII wieku i jest największą na Istrii barokową budowlą.


Rovinjsko-weneckie klimaty :) Domy okalające rovinjską starówkę "wyrastają" wprost z wód Adriatyku, a podczas sztormów woda podobno przelewa się przez ich dachy na ulice miasta.


Liczne wysepki, statki oraz kutry otaczające rovinjski półwysep.



"Nowa" część Rovinja wybudowana już po połączeniu wyspy ze stałym lądem w XVIII wieku.


Wszystkie kolory rovinjskiej starówki :)


Placyków w przez wieki zatłoczonym Rovinju nie jest dużo gdyż większość z nich po prostu zabudowano. Jednak te które pozostały kuszą urokliwymi ogródkami i knajpkami na świeżym powietrzu.


Z powodu dużej gęstości zaludnienia szerokość rovinjskich ulic została ograniczona do minimum. Również niektóre rovinjskie domy mają niewiele ponad  3 metry szerokości choć wysokie są na kilka pięter. Taka zabudowa miała oczywiście służyć jak najlepszemu wykorzystaniu dostępnej przestrzeni, a dodatkowo wysokie domy rzucając cień na siebie nawzajem, a także  na wąskie uliczki w dole chroniły mieszkańców miasta od słonecznej spiekoty.


Panoramka na Adriatyk ze najwyższego punktu miasta - wzgórza na którym stoi katedra świętej Eufemii.



Barokowa fasada katedry, z tyłu po lewej stronie czubek campanili z widoczną figurą świętej Eufemii.
 

W apsydzie za ołtarzem katedry znajduje się grób świętej Eufemii, otaczające go malowidła ścienne przedstawiają miedzy innymi przybycie sarkofagu ze szczątkami świętej z Konstantynopola do otoczonego podwójnymi murami obronnymi Rovinja w roku 800.


Główna ulica - Grisia pełna jest sklepików z pamiątkami i rękodziełem, a jej powierzchnię pokrywają wygładzone przez wieki płytki słynnego istryjskiego wapienia, który posłużył między innymi do budowy Białego Domu w Waszyngtonie i Parlamentu w Budapeszcie.




Rovinjska marina z pięknym widokiem na wzgórze starówki :)



Mała chorwacka Wenecja nie posiada wprawdzie tylu kanałów co jej większa włoska siostra, ale z pewnością jest nie mniej romantyczna ;)